Cornwall, Devon en Somerset
HOME
EUROPA
VERENIGD KONINKRIJK
WEST-ENGELAND
Cornwall staat bekend om zijn schitterende natuur, zijn indrukwekkende kust en zijn geschiedenis. We bezoeken Tintagel Castle, de plek waar de legende van King Arthur begon, wandelen via het South West Coast Path langs pittoreske baaitjes, goudkleurige zandstranden en gezellige havens, rijden naar Land's End, het uiterste westen van het Britse vasteland, en gaan bij eb naar het getijde-eiland Saint Michael’s Mount.
Op de heenreis trekken we door Devon, waar we in Exeter zijn kathedraal ontdekken en het Dartmoor National Park met zijn diepe valleien en granieten pieken, bezoeken.
Op de terugreis reizen we door Somerset, waar we het historische Bath bezoeken.
In zomer 2024 trokken we naar het westen van Engeland, naar de graafschappen Cornwall, Devon en Somerset. Op het programma stond een verblijf in Scarlet Hotel in Mawgan Porth, vanwaar we de Cornwall Peninsula en Tintagel Castle bezochten, twee historische landmarks.

1. Historisch Tintagel Castle.
2. Roman Baths (Bath).
3. Charmant St Ives.
4. Granieten Haytor Rock.
5. Majestueus Mount Saint Michael.
6. Indrukwekkende Exeter Cathedral.
7. Schilderachtige Trebah Gardens.
8. Koninklijke Royal Crest (Bath).
9. Iconisch Pultenay Bridge.
10. Dramatisch Land's End.
11. Gezellige Exeter Quay.
12. Kronkelend kustpad (Mawgan Porth).
13. Idyllisch Weeke Barton.
14. Pittoresk Padstow.
15. Grillige Carnewas & Bedruthan Steps.

Vanuit Aarschot/Mortsel rijden we naar Calais, waar we met LeShuttle onder het Kanaal rijden. In Folkestone rijden we “links” naar Exeter. Dankzij het uurverschil slagen we erin om in de late namiddag de hoofdstad van het graafschap Devon te bereiken. We bezoeken de kathedraal, een prachtig voorbeeld van gotische architectuur, en ontdekken de geschiedenis van de stad. Het is één van de meest indrukwekkende kathedralen van Europa met een verbazingwekkende architectuur, geheime hoeken en verborgen pareltjes.
De voorgevel wordt gedomineerd door drie rijen beelden in nissen. Onderaan verschijnen engelen die alle bovenstaande figuren ondersteunen. Oorspronkelijk waren de beelden volledig gekleurd en moet het een overweldigende indruk op de kerkgangers gemaakt hebben.
Op de Cathedral Green verzamelen mensen om van de zon en het uitzicht te genieten. Aan weerszijden van de kathedraal staan twee vierkante torens. Ze werden tijdens de Normandische periode, tussen 1114 en 1133, gebouwd. Hoog in de noordelijke toren bevindt zich de oude Peter Bell, de klok die elk uur te horen is.
We verwachten op de stadswallen de stad vanuit de hoogte te kunnen ontdekken. De historische stadswallen zijn echter niet toegankelijk. We zetten onze tocht verder langs een gedeelte van de oude omwalling en trekken vervolgens naar de Exe, de rivier die Exeter met de zee verbindt.
Aan de Exeter Quay, populair bij de lokale bevolking én toeristen, is het gezellig vertoeven. De Exe was een belangrijke levensader voor de stad.
Met de komst van spoorwegen en veranderingen in scheepvaart in de 19e en begin 20e eeuw verloor de kade geleidelijk aan economisch belang. Veel van de oude pakhuizen bleven staan, maar het gebied raakte deels in verval. Vanaf de jaren 1970–80 werd de kade opnieuw ontwikkeld. De historische gebouwen zijn grotendeels gerestaureerd en het gebied is nu een levendige plek, terwijl het industriële karakter nog zichtbaar is. We wandelen langs de kade met zijn eclectische mix van cafés, restaurants, pubs en bars. Even verderop zijn jongeren aan het boardpaddelen. Er hangt een gezellige sfeer. Het zonnetje priemt door het wolkendek wat heerlijk aanvoelt.
We verlaten de hoofdstad van Devon en via kronkelende, smalle straatjes bereiken we de B&B Weeke Barton in het Dartmoor National Park. De B&B ligt in een idyllische omgeving, met veel planten en bomen en een prachtig zicht op de vallei. Weeke Barton is gevestigd in een boerderij, gebouwd in de 15e eeuw, en maakte deel uit van een landbouwbedrijf. Dergelijke bartons verwijzen vaak naar een boerderij of hoeve. Het woord komt uit het Oudengels en betekent zoiets als een omheinde boerderij of erf. Het hoofdhuis en stallen zijn volledig gerenoveerd. De kamers hebben tot verbeelding sprekende namen als Alfie, Otis en Avalon.
Met de komst van spoorwegen en veranderingen in scheepvaart in de 19e en begin 20e eeuw verloor de kade geleidelijk aan economisch belang. Veel van de oude pakhuizen bleven staan, maar het gebied raakte deels in verval. Vanaf de jaren 1970–80 werd de kade opnieuw ontwikkeld. De historische gebouwen zijn grotendeels gerestaureerd en het gebied is nu een levendige plek, terwijl het industriële karakter nog zichtbaar is. We wandelen langs de kade met zijn eclectische mix van cafés, restaurants, pubs en bars. Even verderop zijn jongeren aan het boardpaddelen. Er hangt een gezellige sfeer. Het zonnetje priemt door het wolkendek wat heerlijk aanvoelt.
We verlaten de hoofdstad van Devon en via kronkelende, smalle straatjes bereiken we de B&B Weeke Barton in het Dartmoor National Park. De B&B ligt in een idyllische omgeving, met veel planten en bomen en een prachtig zicht op de vallei. Welke Barton is gevestigd in een boerderij, gebouwd in de 15e eeuw, en maakte deel uit van een landbouwbedrijf. Dergelijke bartons verwijzen vaak naar een boerderij of hoeve. Het woord komt uit het Oudengels en betekent zoiets als een omheinde boerderij of erf. Het hoofdhuis en stallen zijn volledig gerenoveerd. De kamers hebben tot verbeelding sprekende namen als Alfie, Otis en Avalon.


We trekken langs de grillige kust van Cornwall naar Tintagel Castle, de burcht waar de legendarische King Arthur werd geboren. Tintagel was een bolwerk voor vroegmiddeleeuwse heersers. Het inspireerde Geoffrey van Monmouth om de literaire held King Arthur op deze klif zijn kasteel te bouwen. We steken de spectaculaire nieuwe brug over die de kliffen opnieuw met elkaar verbindt,. De zee ligt ver onder ons en de wereld lijkt even stil te staan. De klim naar boven is pittig maar opwindend, elke stap beloond met ruigere uitzichten over de Atlantische kust en het gevoel dat je dichter bij de legende van Koning Arthur komt. Boven aangekomen wacht een dramatisch decor van ruïnes en wind. Het indrukwekkende standbeeld van Gallos, in 2015 ontworpen door Rubin Eynon, kijkt uit over de golven, mysterieus, krachtig en perfect passend bij de sfeer van deze plek waar geschiedenis en mythe naadloos samenvloeien.
Op de heenweg naar Tintagel Castle stopten we bij de Carnewas and Bedruthan Steps. Zodra we de klifrand bereiken, ontvouwt zich een dramatisch kustlandschap met torenhoge rotszuilen die oprijzen uit de branding, alsof reuzen ze ooit achteloos hebben neergezet. De zilte wind, het donderende geluid van de golven en het eindeloze uitzicht maken elke stap langs het kustpad meeslepend. Niet ver daarvandaan staat de elegante Trevose Head Lighthouse, een baken dat trots uitkijkt over de woeste Atlantische Oceaan. Hier voelt de wereld groots en ongetemd. Zeevogels zweven langs de kliffen, het licht speelt op het water en we krijgen het gevoel dat we op de rand van Engeland staan, waar land en zee elkaar op spectaculaire wijze ontmoeten.
Op de terugweg houden we halt in Port Isaac. Het is eb. De zee is teruggetrokken en laat plezier- en vissersboten achter in de geul van de haven. We wandelen diep de haven in, terwijl het lichtjes begint te regenen.


We wandelen tegen de steile kustflank van het klif op. We hebben een geweldig uitzicht op de baai van Mawgan Porth. Een aantal surfers wachten op een beste golven om op het schuimende water zo ver mogelijk te glijden. Anderen hebben minder geluk. Hun surfplank weerstaat de kracht van de natuur niet en ze duiken kopje onder.
We wandelen een deel van het Truro & The Roseland Heritage Coast Path en dalen dan weer af richting het strand. De warme zon doet deugd op ons gelaat. De frisse drankjes zorgen voor wat afkoeling.
In de late namiddag trekken we naar Padstow. Een korte wandeling leidt ons naar de haven waar vissersboten zachtjes deinzen op het getij, door smalle straatjes vol witgekalkte gevels, kunstgaleries en de geur van versgebakken scones en zeezout in de lucht. Alles lijkt hier te bewegen op het ritme van het water. Na die ontspannen verkenning is het tijd voor een culinaire hoogtepunt bij The Seafood Restaurant van Rick Stein, bekende Britse chef-kok, restaurateur en televisiepersoonlijkheid, vooral beroemd om zijn liefde voor vis en zeevruchten. Binnen wacht een stijlvolle, lichte ruimte waar de focus volledig op de zee ligt, zowel in sfeer als op het bord. We opteren voor visgerechten -hoe kan het anders- en smaken de Atlantische kust van Cornwall bijna letterlijk op onze tong.

We bezoeken de hoogtepunten van het Cornwall Pensinsula. Met haar brede stranden, de aanwezigheid van een Tate Gallery en de ambiance die al jaren kunstenaars aantrekt, schittert St Ives als de grand lady van Cornwall. We laten de wagen achter op een parking bij Porthmeor Beach, waar surfers hun hart ophalen. We wandelen langs een eeuwenoud kerkhof, waar de zerken kriskras door elkaar staan, en slenteren eerst door de gezellige en drukke winkelstraat, dan door een doolhof van smalle straatjes, witgekalkte huisjes en kleine ateliers waar kunst en ambacht de toon zetten. De geur van verse vis, koffie en zout hangt in de lucht, terwijl we steeds weer onverwachte doorkijkjes krijgen naar de glinsterende haven beneden. Dominique kan niet kiezen tussen het lichtgroene en wit-blauwe kleedje voor kleindochter Eleonora. Dan hakt Erik de knoop door. Hij koopt de twee kleedjes. Wise decision, zegt de verkoopster met de nodige humoristische ondertoon. We halen authentic Cornish pastries bij St Ives Bakery en verorberen ze uit het vuistje terwijl meeuwen een graantje (of kruimeltje) trachten mee te pikken. De vogels zijn behoorlijk agressief. Het ijsje van een vrouw wordt de prooi van een van de grote, krijsende zeevogels. De haven zelf is pure charme: vissersboten dobberen naast kleurrijke gevels en de sfeer is ontspannen maar levendig, alsof het dorp altijd in beweging is met het getij. Bootjes met vissers en toeristen varen af en aan. Vanuit de haven klimmen we omhoog over geplaveide paadjes richting de heuvelrug die de stad omarmt. De kleine, stoere kapel van St Nicholas staat op de rotsen als een stille wachter, omringd door wind en eindeloos uitzicht. De Atlantische golven slaan onder ons tegen de kliffen, terwijl we eindeloos ver over de Atlantische Oceaan kijken en we begrijpen waarom deze plek al eeuwenlang als een baken voor zeevaarders dient.

Dan rijden we Mount Saint Michael, dat maar enkele uren per dag te voet bereikbaar is (bij laagtij). We wandelen over de glibberige geplaveide dam door de zee naar het eiland, naar de iconische burcht. De klim naar boven slingert langs charmante huisjes en subtropische tuinen, tot we uiteindelijk uitkomen bij het indrukwekkende kasteel en de middeleeuwse kerk die hoog boven alles uittorenen. Eenmaal boven worden we beloond met een panoramisch uitzicht over de kust van Cornwall, waar zee en land in elkaar overvloeien in een spel van licht en kleur. De combinatie van geschiedenis, natuur en pure magie maakt deze plek onvergetelijk. Wij trakteren ons op een welverdiend ijsje. Het smaakt heerlijk.
Land’s End houdt het land op en strekt de Atlantische Oceaan zich eindeloos voor ons uit, wild en indrukwekkend. De kliffen zijn ruig en dramatisch, de wind speelt met ons haar en het uitzicht is simpelweg adembenemend. Langs de wandelpaden ontdekken we telkens nieuwe perspectieven op de kust, terwijl de iconische wegwijzer ons eraan herinnert dat we op het meest westelijke punt van Engeland staan. New York ligt 3147 miles over de oceaan en Antwerpen zo’n 450 mijl over het Kanaal. Het is een plek die groots en bijna onwerkelijk aanvoelt, waar natuurkrachten vrij spel hebben en elke bezoeker even stil wordt van de pure schoonheid.
’s Avonds dineren we in Ogo at Bedruthan, een voortreffelijk restaurant.

De laatste dag in Cornwall bezoeken we de weelderige Trebah Garden. De wandeling door de weelderige tuin voelt alsof we Engeland even omruilen voor een verborgen, subtropisch dal. We worden omringd door een weelderige chaos van groen: reusachtige varens, wuivende palmen en bamboe die zachtjes ritselt in de zeewind. Het pad slingert zich naar beneden, steeds steiler en intiemer, alsof de tuin ons stap voor stap dieper een geheim landschap in trekt. De afdaling naar het water is spectaculair. De tuin verandert bijna in een jungle: licht gefilterd door dicht bladerdak, vochtige aarde onder je voeten en overal het gevoel van verborgen leven. Helemaal beneden bewonderen we de Japanse brug, helemaal weggeplukt uit het schilderij van Claude Monet. Bij Trebah Beach, een beschut strandje aan de Helford River, kabbelt het water rustig tegen de oever. We vleien ons op de banken en lessen onze dorst met een koel drankje. Dit idyllische stukje kust heeft ook een verrassende geschiedenis: tijdens de Tweede Wereldoorlog werd dit gebied door het Amerikaanse leger gebruikt als vertrekpunt voor de D-Day landingen in Normandië. Troepen en materiaal werden hier voorbereid en ingescheept, waardoor deze serene baai een stille getuige werd van een van de belangrijkste militaire operaties van de 20e eeuw.
Na deze indrukwekkende combinatie van natuur en geschiedenis is het tijd om weer omhoog te klimmen, terug door het groene doolhof van Trebah. Boven wacht het gezellige café van de tuin, waar we van een lichte lunch genieten.


We checken uit het Scarlet Hotel en rijden naar het oosten. Het bezoek aan de Bath voelt als een reis door lagen van geschiedenis, allemaal tegelijk tot leven gebracht in één elegante stad. In de binnenstad strekt de beroemde Georgiaanse architectuur zich in zachte honingkleur over de heuvels uit. Perfect symmetrische gevels, statige pleinen en sierlijke balkons geven de stad een bijna theatrale grandeur, alsof we door een openluchtdecor wandelen. Tussen die klassieke schoonheid duikt het Royal Crest op, een herinnering aan de koninklijke status en het rijke verleden van de stad. Gezinnen met kinderen en koppels houden halt en genieten van de zonnestralen op het plein. Even verderop rijst de indrukwekkende Bath Abbey op, waar gotische spitsbogen en glas-in-loodramen het zonlicht in kleur laten dansen. De sfeer is er tegelijk sereen en majestueus.
Dan volgt een van de meest iconische plekken van de stad, de sierlijke Pulteney Bridge, waar winkels direct boven de rivier de Avon zijn gebouwd. Het uitzicht vanaf de brug op het stromende water en de waterval eronder is bijna schilderachtig, alsof we in een historische prent zijn gestapt. En dan, onverwacht maar perfect passend, barst de stad los in kleur en muziek. Een carnavalstoet trekt door de straten. Dansers, kostuums, trommels en vlaggen veranderen de statige Georgiaanse lanen in een feestelijke mensenstroom. Het contrast is prachtig: eeuwenoude elegantie die ineens wordt overspoeld door moderne vrolijkheid.

Het is tea time en bestellen thee met koekjes op het terras van een gezelligecoffee bar. Dan reppen we ons naar de Roman Baths, waar we een tijdslot voor een bezoek hebben geboekt. De wereldberoemde Roman Baths nemen ons mee naar de tijd van de Romeinen. Dampend groen water, eeuwenoude stenen en een ingenieur verwarmingssysteem zijn de stille getuigen van het vernuft van de Romeinen. We boekten een laat tijdslot in de hoop de magie van de brandende fakkels te ervaren. Maar het is zomer en het er is te veel licht om die charme te ervaren.
Alvorens we in The Roseate Villa, een authentiek boetiekhotel overnachten, dineren we lekker in het centrum van de stad.
De rit van Bath naar Folkestone heeft een verrassing in petto. De autosnelweg is afgesloten en alle wagens worden via een smalle afrit afgeleid. Het is aanschuiven, niet enkel op de afrit maar ook in de straatjes waarlangs de omleiding ons terug naar de autosnelweg leidt. Wat later dan gepland rijden we LeShuttle op en sporen onder het Kanaal terug naar het Europese vasteland. Vanuit Calais rijden we terug huiswaarts.
Bye, Cornwall.
See you soon, Britain.